Οδηγός σταθμισμένου μέσου όρου για φοιτητές

Πώς λειτουργούν οι σταθμισμένοι μέσοι όροι

Ένας σταθμισμένος μέσος όρος δίνει μεγαλύτερη σημασία σε ορισμένους βαθμούς σε σχέση με άλλους. Αντί να αντιμετωπίζει κάθε εργασία ισότιμα, κάθε βαθμός πολλαπλασιάζεται με το βάρος του πριν τον υπολογισμό του μέσου όρου. Ο τύπος είναι: Σταθμισμένος μ.ό. = (βαθμός₁ × βάρος₁ + βαθμός₂ × βάρος₂ + ...) ÷ (βάρος₁ + βάρος₂ + ...) Για παράδειγμα, αν μια ενδιάμεση εξέταση με βάρος 30% βαθμολογηθεί με 76 και μια τελική εξέταση με βάρος 50% βαθμολογηθεί με 92, η τελική συνεισφέρει περισσότερο στον συνολικό βαθμό σας.

Δοκιμάστε αυτό το παράδειγμα →

Πανεπιστημιακός σταθμισμένος μέσος όρος με μονάδες

Στα ιταλικά πανεπιστήμια, κάθε εξέταση έχει αξία σε μονάδες (CFU — Crediti Formativi Universitari). Αυτές οι μονάδες χρησιμεύουν ως βάρη για τον υπολογισμό του συνολικού μέσου όρου. Οι εξετάσεις με περισσότερες μονάδες μετρούν περισσότερο για τον τελικό βαθμό. Παράδειγμα με τρεις εξετάσεις: • Μαθηματικά: 28/30, 12 CFU → 28 × 12 = 336 • Ιστορία: 25/30, 6 CFU → 25 × 6 = 150 • Φυσική: 30/30, 9 CFU → 30 × 9 = 270 Σταθμισμένος μ.ό. = (336 + 150 + 270) ÷ (12 + 6 + 9) = 756 ÷ 27 = 28,0/30 Αυτό είναι υψηλότερο από τον απλό μέσο (27,67) επειδή ο υψηλότερος βαθμός (Φυσική, 30) και η εξέταση με το μεγαλύτερο βάρος (Μαθηματικά, 28) ανεβάζουν τον μέσο.

Σχεδιάζοντας τον στόχο σας

Χρησιμοποιήστε τη λειτουργία Υπολογιστής τελικού βαθμού για να μάθετε τι βαθμό χρειάζεστε σε μια επερχόμενη εξέταση για να πετύχετε τον στόχο σας. Εισαγάγετε τον τρέχοντα σταθμισμένο μέσο όρο σας, το βάρος της επόμενης εξέτασης (τα CFU ως ποσοστό του συνόλου) και τον μέσο που θέλετε να πετύχετε. Ο υπολογιστής σας λέει τον ελάχιστο βαθμό που χρειάζεστε. Αν ο απαιτούμενος βαθμός υπερβαίνει το μέγιστο (30/30), ξέρετε ότι πρέπει να βελτιωθείτε σε πολλές εξετάσεις.