Methodologie

De alcoholmassa is volume × sterkte × 0,789 g/mL (de dichtheid van ethanol). Het promillage zonder afbraak is 100 × massa ÷ (Widmark-factor × lichaamsgewicht), in mg per 100 mL; daarna gaat er 14,8 mg per 100 mL per uur sinds het eerste drankje af. De Widmark-factor volgt uit geslacht en body-mass-index, volgens de relatie die Forrest publiceerde en Searle (2015) herformuleerde: mannen 1,0181 − 0,01213 × BMI, vrouwen 0,9367 − 0,0124 × BMI. De waarschijnlijke marge voert de gepubliceerde onzekerheden (sterkte ±3%, schenkmaat ±5%, Widmark-factor ±9,2%, afbraak ±22%, met de r-β-covariantie) door de berekening en beslaat twee standaarddeviaties — ongeveer ±40%, in lijn met Gullberg (2007). Het model neemt volledige opname aan; kort na het drinken kan de echte waarde nog stijgen.

Je resultaten begrijpen

Lees de schatting als een band, niet als een punt: de echte waarde kan overal binnen de marge liggen, en de forensische literatuur beschouwt ongeveer ±40% als de eerlijke weergave van wat een Widmark-schatting kan weten. De landvergelijking gebruikt drie limieten waar gepubliceerd: standaard, professioneel en beginnend. Ligt de hele marge onder een limiet, dan staat er "eronder"; kruist de marge de limiet, dan staat dat er — precies het geval waarin een calculator met één getal zou misleiden. De twee tijden verschillen bewust: de typische gebruikt de gemiddelde afbraaksnelheid, de voorzichtige gaat uit van trage afbraak aan de rand van de marge. Hangt iets belangrijks af van nuchter zijn, gebruik dan de voorzichtige tijd.

Praktische voorbeelden

Voorbeeld 1: een vrouw van 65 kg en 168 cm drinkt twee glazen wijn van 150 mL met 12%; twee uur na het eerste glas is de schatting 0,37 g/L, met een waarschijnlijke marge van ongeveer 0,19-0,56 g/L, de marge kruist de gangbare limiet van 0,5 g/L, dus "waarschijnlijk eronder" is het eerlijkste dat de cijfers kunnen zeggen. Typische tijd tot 0,0: ongeveer 4,5 uur na het eerste glas; voorzichtig: ongeveer 8. Voorbeeld 2: een man van 82 kg en 180 cm drinkt drie biertjes van 500 mL met 5% in drie uur; de schatting is 0,57 g/L (marge 0,29-0,85), boven de limiet van 0,5 g/L. Typisch 0,0 na ongeveer 7 uur, voorzichtig na ongeveer 12. Voorbeeld 3: een man van 75 kg en 180 cm drinkt vier shots van 40 mL sterke drank met 40 % in twee uur, ongeveer 3,6 standaardglazen. De schatting is 0,64 g/L (marge 0,41-0,87), duidelijk boven de limiet van 0,5 g/L. Nul komt meestal ongeveer 4,3 uur na het eerste drankje; voorzichtig ongeveer 9. Voorbeeld 4: een vrouw van 60 kg en 165 cm drinkt één biertje van 330 mL met 5 %, een uur eerder. De schatting is 0,18 g/L (marge 0,09-0,27): onder de gangbare limiet van 0,5 g/L, maar boven de 0,0-limiet van Tsjechië, Hongarije en Roemenië, die ook geldt voor beginnende en professionele bestuurders in veel landen. Zelfs één drankje is geen "nul".

Tips voor zinvolle schattingen

Lees de sterkte van het etiket: bieren lopen van ongeveer 4% tot boven 8%, wijnen van 9% tot 15% — dat verschil verandert het resultaat aanzienlijk. Tel wat er werkelijk is geschonken. Thuis wordt meestal royaler geschonken dan de standaardmaat; bij twijfel naar boven afronden. Wie later moet rijden, bepaalt de drankjes op basis van het plan, niet het plan op basis van de drankjes: met een geplande rijtijd houdt alleen weinig alcohol vroeg op de avond — of geen — de voorzichtige schatting op nul. Eten vóór en tijdens het drinken verlaagt de piek (NIAAA), maar laat de alcohol niet sneller verdwijnen.

Bronnen

• Searle (2015) — Alcohol calculations and their uncertainty, Medicine, Science and the Law
• Gullberg (2007) — Uncertainty of Widmark calculations, Forensic Science International
• Forrest (1986) — The estimation of Widmark’s factor, Journal of the Forensic Science Society
• European Transport Safety Council — Promillelimieten in Europa
• NHTSA — Effecten van promillage en crashrisico
• CDC — Rijden onder invloed: de Amerikaanse limiet
• NIAAA — Wat is een standaardglas?
• NIAAA — De gevaren van een alcoholvergiftiging
• NIAAA — Voedsel en piekniveau van alcohol